Halo Halo zorgt voor een intense kennismaking met de Filippijnse gemeenschap
GENK- ‘Wat is koud? 25 of 26 graden.’ Met die opmerking krijgt de Filippijnse Myriam alle aanwezigen aan het lachen. De toon voor Halo Halo is meteen gezet. Op een informele manier vernemen de geïnteresseerde deelnemers aan de Genkse uitwisselingsnamiddag uit de eerste hand alle mogelijke informatie over de Filippijnen. De dag begint met een korte inleiding. Stagiaire Inge vertelt meer over de structuur van het land en de opmerkelijkste gewoontes van de Filippijnen. Dankzij de tussenkomsten van Meriam, de gastspreker, is dit geen droge ver-van-mijn-bed-show. Ze kleurt elk feit met voorbeelden en anekdotes. Meriam heeft traditionele kledij en gebruiksvoorwerpen bij zich om te tonen. De aanwezigen zijn leden van Studio Globo, vrienden en geïnteresseerde leraars. Deze dag blijft namelijk in de eerste plaats een vorming voor leerkrachten die rond mondiale thema’s willen werken.
Na een uurtje voelen de deelnemers zich voldoende geïnformeerd om een nieuwe wereld te verkennen. De voorzitter Hugo Wouters heeft andere verplichtingen en neemt al snel afscheid. Dat zorgt ervoor dat de groep nu alleen nog maar uit vrouwen bestaat. De reis gaat naar de achtertuin van Marilu, een vriendin van Meriam. Samen zetelen ze in de Filippijnse vrouwenraad van Genk.
Babbelkous
Van Meriam komen we in de loop van de dag nog veel meer te weten. In de eerste plaats dat de Belgische en Filippijnse vrouwen even graag praten. “Soms heb ik uren bij een vriendin gezeten en nog bel ik haar meteen als ik thuiskom. Dan ben ik vergeten iets te vertellen!” Ook al woont deze goedlachse dame al 21 jaar in België, toch neemt ze nog elke ochtend rijst als ontbijt want “boterhammen stillen de honger toch helemaal niet!”. En zo vertelt ze maar verder, steeds met hetzelfde enthousiasme en dezelfde fijne humor. Haar vriendinnen vallen haar bij met hun eigen verhalen.
Kennismaken
Maar natuurlijk is Halo Halo veel meer dan een gezellig tuinfeest. De Genkse afdeling van Studio Globo heeft de dag zorgvuldig voorbereid. Eens aangekomen bij Marilu, moet iedereen zijn vijf belangrijkste persoonlijke eigenschappen aanduiden op een raster van twintig mogelijkheden. De keuzes gaan van ‘ik kook graag’ over ‘ik ben gelovig’ tot ‘ik ben een optimist’. Wanneer de deelnemers achteraf hun antwoorden vergelijken, leren ze de complexiteit (of ‘meervoudige identiteit’ zoals het in theorie heet) van de anderen waarderen.
Watertanden
De ploeg uit Genk heeft samen met de Filippijnse vrouwen ook drie workshops voorbereid. Omdat niemand wil kiezen, besluit de groep om de activiteiten één voor één en samen te doen. Erg populair zijn de zelfgemaakte loempia’s. Na enkele minuten kriebelt het rijke aroma van look, kruiden, kip en verse groenten de nieuwsgierige neuzen. Er staan al snel genoeg vrijwilligers rond de tafel om te snijden, te roeren en later om de vulling in mooie envelopjes van deeg te vouwen. Dat er van de berg krokante envelopjes ‘s avonds niks meer overblijft, verwondert niet. Als dessert is er Halo Halo, een mierzoet en typisch Filippijns dessert op basis van opgelegde bonen, melk en ijs. De gastvrouwen tonen ook hoe kerstversiering met schwung eruit ziet in hun thuisland. Op basis van plastic boterhamzakjes creëert Yasmin een origineel sierstuk.
Nuttige tips
Jammer is dat de opkomst nogal laag ligt. Maar het kleine aantal leerkrachten dat de trip naar Genk maakte, heeft daar geen spijt van. Mia Brouckx en Claire Winters van de Vrije Basisschool Klim-op uit Meeuwen-Gruitrode zijn erg enthousiast. De school zoekt naar manieren om volgend jaar diversiteit in de lessen te verwerken. De tips die ze vandaag kregen, houden ze zeker in het achterhoofd voor de komende projecten. “De dag is zeker geslaagd”, zegt Mia Brouckx.
Dat het jammer is dat er weinig leerkrachten zijn opgedaagd, vindt ook Els Luyten van de afdeling uit Genk. “De bedoeling was eigenlijk om leraars onderling ervaringen te laten uitwisselen”. Toch is ook zij tevreden over het verloop van de dag.
Simpele dans?
Na het rijkelijke loempiabuffet leidt Inge, die de hele dag heeft georganiseerd, een korte nabespreking. Bij de inleiding vertelde ze ons hoe mensen een beeld van elkaar vormen. Ze vraagt of wie die theoretische basis nu ook aan de praktijk kunnen toetsen. Er volgt een interessant en levendig gesprek waarbij vraag en antwoord elkaar in snel tempo opvolgen. De grote finale van Halo Halo komt in de vorm van de traditionele tinikling-dans. Die is het hoogtepunt op elke Filippijns feest. Enkele dapperen wagen zich aan de ingewikkelde sprongen tussen de twee ritmisch bewogen bamboestokken. Op de uitstervende klanken van de exotische muziek neemt de groep afscheid van elkaar.
Nieuwe vrienden
Ondanks het feit dat Halo Halo in de grond een vormingsnamiddag was, voelde het helemaal niet zo aan. Iedereen heeft veel geleerd die namiddag, maar niet alleen over het klimaat en de eetgewoontes in het land. De ongedwongen gesprekjes over het leven daar en hier gaven een veel nauwkeuriger beeld van elkaar. Wanneer het binnenkort in je straat naar zelfgemaakte loempia’s geurt, mag je er zeker van zijn dat je buurvrouw deelnam aan Halo Halo.
Annemie Pollenus
